First Love

Polski 

W zakamarkach mojej pamięci
brązowe pianino zajmuje miejsce na jednej ze stron
W zakamarkach domu z mojej młodości
brązowe pianino zajmuje miejsce na jednej ze stron

Pamiętam tą chwilę
brązowe pianino wyznaczające mi drogę było znacznie wyższe ode mnie
Zapragnąłem Cię, kiedy odwróciłem swoją twarz ku tobie
kiedy pogłaskałem Cię jednym małym palcem

Czuję się tak dobrze mamo, tak dobrze

Klawisze grały tylko tam gdzie zawędrowały moje ręce
Nie wiedziałem wtedy ile dla mnie znaczysz
W tym momencie byłem szczęśliwy tylko patrząc

Pamiętam tą chwilę, blisko ukończenia podstawówki
Chwilę, kiedy mój wzrost znacznie Cię przewyższał
W tym momencie cię zaniedbałem
Ciebie, którego tak pragnąłem
Na klawiszach jak biały jadeit osiadł się kurz

Twój zaniedbany wygląd
Nawet wtedy tego nie wiedziałem

Byłeś wszędzie tam gdzie ja, zawsze będziesz
broniłeś to miejsce, może dlatego nie wiedziałem, że to będzie koniec
Nie odchodź w ten sposób, mówisz:
"Nawet jeśli odejdę, nie martw się
dasz sobie radę sam"

Myślę o chwili kiedy pierwszy raz Cię spotkałem
nie pamiętam kiedy dorosłeś
wyznaczyłeś koniec naszej relacji, ale nie czuj się wobec mnie przykro
Niezależnie czym będę, zobaczysz mnie ponownie
Przywitajmy się wtedy wesoło

Pamiętam te chwilę, którą kiedyś zapomniałem
Kiedy spotkałem Cię ponownie miałem 14 lat
niezręcznie pieściłem cię przez moment ponownie

Nawet kiedy odszedłem na długi czas
bez wstrętu przyjąłeś mnie ponownie
Bez ciebie jestem nikim

Byłeś moim początkiem, razem witaliśmy poranki
dlatego nigdy nie puszczaj mojej ręki
ponieważ ja nigdy nie pozwolę Ci odejść

Pamiętam te chwilę, koniec mojej młodości
rozpaliłem Cię, zgadza się, widziałem nie tylko swój nos
w tych chwilach płakaliśmy i śmialiśmy się

Te same chwile kiedy byłem z Tobą stały się teraz wspomnieniami
Ściskając moje rozbite ramie, powiedziałem
"nie jestem w stanie robić tego dłużej"
Każdego dnia chciałem się podnieść
będąc obok mnie powiedziałeś,
"dzieciaku, naprawdę możesz to zrobić"
zgadza się, zgadza się, zgadza się, pamiętam
kiedy wpadłem w dołek
desperacja i rozpacz
Odepchnąłem Cię, nawet kiedy chciałem Cię spotkać
Stałeś mocno u mego boku, nawet kiedy o to nie prosiłem

Właśnie dlatego, nie puszczaj mojej ręki
ponieważ ja nie pozwolę Ci odejść
Sekunda, moje narodziny i koniec mojego życia
zawsze będziesz będziesz mnie bronił

W zakamarkach mojej pamięci
brązowe pianino zajmuje miejsce na jednej ze stron
W zakamarkach domu z mojej młodości
brązowe pianino zajmuje miejsce na jednej ze stron

Koreanski

내 기억의 구석
한 켠에 자리잡은 갈색 piano
어릴 적 집 안의 구석
한 켠에 자리잡은 갈색 piano
그때 기억해
내 키보다 훨씬 더 컸던
갈색 piano 그게 날 이끌 때
널 우러러보며
동경했었네
작은 손가락으로 널 어루만질 때
“I feel so nice, mom I feel so nice”
그저 손 가던 대로 거닐던 건반
그땐 너의 의미를 몰랐었네
바라보기만 해도 좋았던 그때
그때 기억해
초등학교 무렵
내 키가 너의 키보다 더 커졌던 그때
그토록 동경했던 널 등한시하며
백옥 같던 건반 그 위 먼지가 쌓여가며
방치됐던 니 모습
그때도 몰랐었지
너의 의미 내가 어디 있든 항상 넌 그 자릴
지켰으니 그런데
그게 마지막이 될 줄 몰랐네
이대론 가지마 you say..
“내가 떠나도 걱정은 하지마
넌 스스로 잘 해낼 테니까
널 처음 만났던
그때가 생각나
어느새 훌쩍 커버렸네 니가
우리 관계는 마침표를 찍지만 절대
내게 미안해 하지마
어떤 형태로든 날 다시 만나게 될 거야
그때 반갑게 다시 맞아줘”
그때 기억해
까맣게 잊고 있었던
널 다시 마주했던 때 14살 무렵
어색도 잠시 다시 널 어루만졌지
긴 시간 떠나있어도 절대 거부감 없이
날 받아줬던 너
without you there’s nothing
새벽을 지나서 둘이서 함께 맞는 아침
영원히 너는 나의 손을 놓지마
나도 다시 널 놓지 않을 테니까
그때 기억해
나의 십대의 마지막을
함께 불태웠던 너 그래 한 치 앞도
뵈지 않던 그때 울고, 웃고
너와 함께여서 그 순간조차
이제는 추억으로
박살난 어깰 부여잡고 말했지
나 더 이상은 진짜 못하겠다고
포기하고 싶던 그때마다
곁에서 넌 말했지
새꺄 너는 진짜 할 수 있다고
그래 그래
그때 기억해
지치고 방황했었던
절망의 깊은 수렁에
빠졌던 그때 내가 널 밀어내고
널 만난 걸 원망해도
넌 꿋꿋이 내 곁을 지켰지 말 안 해도
그러니 절대
너는 내 손을 놓지마
두 번 다시 내가 널 놓지 않을 테니까
나의 탄생 그리고 내 삶의 끝
그 모든 걸 지켜볼 너일 테니까
내 기억의 구석
한 켠에 자리잡은 갈색 piano
어릴 적 집 안의 구석
한 켠에 자리잡은 갈색 piano